Perypetie ze wspinaczem Choć trudno w to uwierzyć, wygląda na to, że słowo wspinacz oficjalnie funkcjonuje w polszczyźnie dopiero od kilku lat. Nie wspominał go bowiem ani poprzedni Słownik języka polskiego (łącznie z wydanym w początkach lat 90. suplementem), ani starsze słowniki ortograficzne. Pojawiło się dopiero w Nowym słowniku ortograficznym PWN z 2002 r., a jego istnienie potwierdził wydany w rok później Uniwersalny słownik języka polskiego. Stanisławski jako odpowiednik angielskiego climber sugerował tylko opisowe amator wspinaczki górskiej, choć jednocześnie w części polsko-angielskiej uwzględnił alpinistę (Alpinist; Alpine climber; mountaineer) i taternika (mountaineer; mountain-climber; alpinist - ten ostatni pisany dla odmiany małą literą). Znacznie bliższy naszym czasom słownik Fisiaka (Collinsa) informuje w jednym tomie, że climber to jedynie alpinista, ale już w drugim (może opracowanym nieco później?) odnotowuje termin wspinacz - przy czym jako jego jedyny angielski odpowiednik podaje słowo mountaineer! Dopiero w słowniku PWN-Oxford w haśle climber znajdziemy oba rzeczowniki: wspinacz i alpinista (a także skałkowiec), aczkolwiek kawałek dalej mountaineer został wyjaśniony już tylko jako alpinista (oraz taternik). Jak dotąd żaden słownik dwujęzyczny nie dostrzegł natomiast himalaisty. PS (wrzesień 2003)
Z przyjemnością donoszę, że himalaista pojawił się w wydanym niedawno Nowym słowniku Fundacji Kościuszkowskiej. Jest tam również hasło wspinacz, aczkolwiek pod climber wciąż znajdziemy jedynie alpinistę, taternika. Przy okazji warto też dodać, że według najnowszych słowników angielskich termin alpinist jest już "dated". © by Arkadiusz Belczyk 2003-2006
|
